حسبنا الله و نعم الوکیل
گر من آلوده دامنم چه عجب؟ همه عالم گواه عصمت اوست
|
سگی پای صحرا نشینی گزید به خشمی که زهرش ز دندان چکید شب از درد بیچاره خوابش نبرد به خیل اندرش دختری بود خرد پدر را جفا کرد و تندی نمود که آخر تو را نیز دندان نبود؟ پس از گریه مرد پراگنده روز بخندید کای مامک دلفروز مرا گر چه هم سلطنت بود و بیش دریغ آمدم کام و دندان خویش محال است اگر تیغ بر سر خورم که دندان به پای سگ اندر برم توان کرد با ناکسان بدرگی ولیکن نیاید ز مردم سگی
+ نوشته شده در جمعه بیست و سوم اردیبهشت 1390ساعت 17:18 توسط هدهد
|
|
درباره وبلاگ  تکیه بر تقوی و دانش در طریقت کافریست
راهروگر صد هنر دارد توکل بایدش....
 |
